Şubat 2013
Karakalem Portre hayvan

Karakalem resim çizmeye başladığım andan itibaren dünyadan koparım...Öyle bir kopuş sürecidir ki bu resmi çizmeye başladığım anadan bitirdiğim ana kadar geçen sürede başka hiç bir şey ilgi alanıma giremez... Bunu resim yapmakla uğraşanlar çok iyi bilir...Belkide resim yapmak dünyadan kopmak için ürettiğimiz bir bahanedir ..Bu çizim süreci inanılmaz keyiflidir...Resim çizmek konusunda yeteneksizliklerini belirtmek için hani cinali bile çizemem diyen insanlar vardır ya onların da bu durumu anlaması için söyleyebileceğim tek şey yapmaktan en çok zev aldığınız şey neyse yaptığınız da hani dünyayla alakanız kesilir ya zamanın nasıl geçtiğini anlamazsınız ya bu böyle bişeydir Kızgın kumlardan serin sulara atlama gibi....:))) Dünyadan sıkıldıysanız resim yapın kendi dünyanızı siz yaratın...selamlar...
karakalem resim
Biz ressamlarda aktörler gibiyiz... aktör bir karakteri canlandırmak istediğinde karakterin ruh yapısına bürünür onun gibi düşünür onun gibi davranmaya çalışır... Böylece bizi canlandırdığı karakter olduğuna inandırır. Birinin portresini karakalem çizmeye başladığımda çizidiğim resime o kadar odaklanırım ki bazen sanki o çizmeye uğraştığım kişi olurum... onun gibi düşünürüm...Onun gibi hissederim...Resimdeki kişinin bakışı nasılsa o bakış farkında olmadan bana sirayet eder...Ruh halim değişir anlayacağınız...bazen bir çocuk bazen yaşlı bir insan olurum çizdiğim resime göre... Karakalem resim yaptığım süre boyunca bu devam eder durur...